game table:
AN ATTEMPT AT INSTiTUTiONAL CRiTiQUE
a studio program by meli R. Öztürk
the project
Can the production stage of art, the invisible boundaries of institutions, and the complex internal logic of the art market be rewritten as a set of rules? The “Game Table: An Attempt at Institutional Critique” program, which will take place at Secant Space over the course of a month and positions the artwork not merely as an object to be observed, but as an ongoing process whose rules can be disrupted, rewritten, and collectively played.
The program opens the discussion on institutional criticism, representation policies, and the concept of visibility in the art world through ‘artistic games’. It becomes public through Secant Space's front window, which is in direct contact with the outside world. This transparency deconstructs institutional mechanisms, transforming the viewer from a mere observer into a participator within this structure.
The project's one-month program progresses along two main axes:
Demo: You are invited to experience existing games that simulate the dynamics and institutional structures of the art market in the space.
Multiplayer: Through workshops held at regular intervals, the inner logic and tensions of the art world will be discussed together, and new artistic games will be produced.
A game room is being set up at Secant Space as part of the program. Players are expected to participate in this process to reimagine and reconstruct institutional structures.
Meli R. Öztürk
*Turkiye, lives and works in Istanbul.
Meli R. Öztürk is a research-based artist. Her practice is grounded in institutional critique, focusing on spatial memory, archiving practices, representation policies, and visibility. She transforms her artistic practice through site-specific and relational works, employing methods such as counter-mapping, counter-archiving, and game-making.
Through archiving practices, she produces indirect layers that can be read ironically and progressively through processes such as erasure, preservation, and anonymization. In her projects, she focuses on the transparency, accessibility, and semantic depth of institutional processes. The artist's approach proposes new paradigms regarding the common methodologies followed in transferring historical and cultural accumulation to the future and explores pseudo-archival possibilities.
proje
Sanatın üretim süreçleri, kurumların görünmez sınırları ve piyasanın karmaşık iç mantığı bir tür kurallar dizisi olarak ele alınabilir mi? Secant Space’te bir ay boyunca gerçekleşecek olan “Oyun Masası: Bir Kurumsal Eleştiri Denemesi” programı, eseri sadece izlenen bir nesne değil; kuralları bozulabilen, yeniden yazılabilen ve kolektif olarak oynanan bir süreç olarak konumlandırıyor.
Program, sanat dünyasına dair kurumsal eleştiri, temsiliyet politikaları ve görünürlük kavramını ‘sanatsal oyunlar’ aracılığıyla yeniden tartışmaya açıyor. Secant Space’in dışarıyla doğrudan temas kuran vitrini aracılığıyla kamusallaşıyor. Bu şeffaflık, kurumsal işleyiş mekanizmalarını çözümleyerek izleyiciyi salt bir gözlemci olmaktan çıkarıp, bu yapıya dahil olan bir paydaşa dönüştürüyor.
Projenin bir aylık programı, iki temel aks üzerinde ilerliyor:
Demo: Sanat piyasasının dinamiklerini ve kurumsal yapıları simüle eden mevcut oyunları mekanda deneyimlemeye davetlisiniz.
Multiplayer: Belirli aralıklarla düzenlenecek atölyelerle, sanat dünyasının iç mantığını ve gerilimleri birlikte tartışılacak ve yeni sanatsal oyunlar üretilecek.
Program kapsamında Secant Space’te bir oyun salonu kuruluyor. Kurumsal yapıları yeniden hayal etmek ve kurgulamak için oyuncuların bu sürece ortak olması bekleniyor.
Meli R. Öztürk
*Yaşamını ve çalışmalarını İstanbul’da sürdürmektedir.
Meli R. Öztürk araştırma bazlı çalışan bir sanatçıdır. Pratiği kurumsal eleştiri ekseninde mekansal hafıza, arşivleme pratikleri, temsiliyet politikaları ve görünürlük üzerine kuruludur. Üzerinde durduğu araştırmaları karşı-haritalama, karşı-arşivleme, oyun kurma gibi metotları kullanarak hem mekana özgü hem de ilişkisel çalışmalarla sanat pratiğinde dönüştürmektedir.
Arşivleme pratikleri aracılığıyla silme, koruma ve anonimleştirme gibi süreçler üzerinden ironik ve aşamalı bir şekilde okunan dolaylı katmanlar üretir. Ürettiği projelerde kurumsal işleyişlerin şeffaflığı, ulaşılabilirliği ve anlamsal derinliği üzerine odaklanır. Sanatçının yaklaşımı, tarihsel ve kültürel birikimin geleceğe aktarılmasında izlenen yaygın metodolojilere dair yeni paradigmalar önerir ve sözde-arşivsel olanaklılıkları araştırır.